ForeArt | R5903 | MIM-23 Hawk M192 Anti-aircraft Missile Launcher | 1:35

ForeArt | R5903 | MIM-23 Hawk M192 Anti-aircraft Missile Launcher | 1:35

De M192 was de standaardlanceerinrichting voor het Amerikaanse MIM-23 HAWK-luchtverdedigingssysteem en fungeerde decennialang als lanceerplatform voor HAWK-luchtdoelraketten. De lanceerinrichting was gemonteerd op een aanhangwagen en bood plaats aan drie MIM-23-geleide raketten die direct afvuurgereed waren. Het vormde een cruciaal onderdeel van de HAWK-luchtverdedigingsbatterijen die werden ingezet door het Amerikaanse leger (U.S. Army), het Amerikaanse Korps Mariniers (U.S. Marine Corps) en talloze NAVO-landen, waaronder de Duitse strijdkrachten (Bundeswehr) en de Nederlandse strijdkrachten.

De lanceerinrichting was uitgerust met hydraulische aandrijfsystemen voor het instellen van de azimut (horizontale hoek) en elevatie (verticale hoek), maar beschikte niet over een eigen radar of autonome vuurleidingscapaciteiten. Het detecteren en volgen van doelen werd verzorgd door de radarunits van de HAWK-batterij, terwijl de M192 de raketten automatisch richtte op het berekende onderscheppingspunt. De HAWK-raketten, die gebruikmaakten van semi-actieve radargeleiding, werden vervolgens ingezet tegen vliegtuigen en andere luchtdoelen op de middellange afstand.

Een typische HAWK-batterij bestond uit meerdere M192-lanceerinrichtingen, geïntegreerd met zoek- en vuurleidingsradars en voertuigen voor het herladen, wat samen een uiterst capabel luchtverdedigingssysteem vormde. Het herladen gebeurde met behulp van speciale transport- en laadvoertuigen, die elk in staat waren om drie raketten tegelijk op de lanceerinrichting te plaatsen.

Tijdens de Koude Oorlog onderging de M192 diverse upgrades om geschikt te blijven voor verschillende generaties HAWK-raketten; het basisontwerp bleef echter decennialang grotendeels ongewijzigd. Naarmate het HAWK-systeem werd vervangen door modernere luchtverdedigingsplatformen, werd de M192 geleidelijk uitgefaseerd. Desondanks bleef het in sommige landen nog lang in gebruik en blijft het een van de bekendste lanceerinrichtingen voor luchtverdediging in de geschiedenis van de NAVO.